Olaf de Groote

Naam: Jantinus Johannes (Olaf) de Groote
Leeftijd: 82, maar dan andersom. De benjamin dus.
Woonplaats: MM
Muzikale voorgeschiedenis:

Op mijn 7de levensjaar begonnen met de welbefaamde blokfluit.
Toen ik na 1 jaar iedereen er af-floot (inclusief de blokfluitleraar) doordat ik liedjes zelf bewerkte naar Bach-achtige versies zoals Altijd Is Kortjakje Ziek (maar dan anders), was het verplicht stoppen (was graag nog even doorgegaan).
Op mijn 8ste vond vaders het nodig om mij van een drumstel en een gitaar af te praten en ik zou maar piano/keyboard gaan spelen, omdat dat makkelijker zou zijn en omdat daar ook wel drumgeluiden en gitaargeluiden 'in zaten'.
Na veel dwangmatig ge-oefen op mijn slaapkamer (en later onder streng toeziend oog van vader in de woonkamer) en verplicht op familiefeestjes te spelen (en dat terwijl andere genodigde leeftijdgenoten aan het spelletjes spelen waren) begon ik het ook nog leuk te vinden, nadat ik een zeer uitgebreide synthesizer (voor die tijd) kreeg.
Met dat ding kon ik ook opnemen.
En met een arsenaal aan geluiden kon ik gelukkig mijn weg vinden.
Ik maakte op zondagmorgen, als vaders na het spelen van de avond ervoor nog op bed lag te ronken en wanneer moeders als voorganger stond voor te lezen in de kerk, mijn eigen composities en kreeg toen eindelijk waardering van mijn ouders.
Geinspireerd door verschillende stijlen maar met name klassiek gecombineerd met pop.
Ik was toen een jaar of 11. Een jaar later kwam de middelbare school en ik begon mijn muzikale smaak te ontwikkelen door cultuurstromingen waarmee ik in aanraking kwam.

Lange haren, spijkerjasjes met achterop een borduursel van Iron Maiden Nirvana, Metallica, Gun'n Roses, Van Halen.......
Maar mijn degelijke syntheseizer vond ik daar niet bijpasssen....
Steeds meer verdiepte ik mij in de gitaarrock.
U2, Bruce Springsteen, Deep Purple, Joe Satriani, Steve Vai, noem maar op....
Ik wou ook dat geluid, maar steeds die k#$t-synthesizer, waarmee ik niet echt een gitaargeluid kon krijgen irriteerde mij.
Totdat ik op mijn 15de van Evert G. en vaders een gitaar + versterker kreeg.
Maar op die versterker zat helemaal geen "scheur".
Ik ging naar de de gitaarwinkel om een scheurpedaaltje te kopen (Metal Zone van Boss).
En hehe, toen kon ik los. Toen kwamen de bandjes:

- Pop-combo CQ Emmen, pop en rock (1995 - 1997)
- Crepate, Punk-rock (1995 - 1997)
- Carbon, in de beginfase "Women of the 90's" en later "all-time rockklassiekers" en de grootste stadionrocksongs (1997 - heden)
- Jazz-combo CQ Emmen, Jazz-standards (1999 - 2000)
- Nameless, Top-40 (2001 - 2002)
- CQ Big Band, Jazz/swing/pop (2000 - 2004)
- Avalon, Top-40 en soul (2004 -2005)
- The Mother Lovers, eigen werk (2007 - heden)

Hoogtepunten en mooiste herhinneringen:

Eerste optreden in de Brasserie met het popcombo;
De vele optredens en voorprogramma's bij nationale en internationale acts met Carbon;
CD-presentatie met Carbon van de eerste maxi-single;
Als special-guest met het Metropole-orkest optreden in de Vredenburg in Utrecht;
De start van het eerste officiele album van The Mother Lovers.